Je werkgever leest mee: wat de bedrijfsarts mag delen en wat niet

Je vertelt de bedrijfsarts over je klachten. Over je slapeloze nachten, je paniekaaanvallen, je depressie. Het is een kwetsbaar gesprek. En dan vraag je je af: weet mijn werkgever dit nu ook?

Het antwoord is genuanceerd. Er zijn heldere regels over wat de bedrijfsarts mag delen. Maar die regels worden niet altijd gevolgd. En het verschil tussen wat mag en wat gebeurt, is groter dan je zou willen.

De basisregel: diagnose is verboden

De bedrijfsarts mag je werkgever niet vertellen wat je hebt. Geen diagnose, geen naam van de aandoening, geen details over je klachten. Dit staat in de KNMG-richtlijn en de beleidsregels van de Autoriteit Persoonsgegevens.

Je werkgever mag weten:

• Dat je ziek bent
• Welke functionele beperkingen je hebt (wat je wel en niet kunt)
• De verwachte duur van het verzuim
• Of je re-integratie-inspanningen voldoende zijn
• Of het aangeboden werk passend is

Je werkgever mag niet weten:

• Je diagnose (burn-out, depressie, angststoornis, PTSS)
• De aard van je klachten
• Je medicatie
• Wat je in het gesprek hebt verteld
• Je medische voorgeschiedenis

De probleemanalyse: het grijze gebied

De probleemanalyse is het document dat de bedrijfsarts opstelt en dat de basis vormt voor het plan van aanpak. Dit document gaat naar je werkgever.

In de probleemanalyse staan je functionele beperkingen. Maar de manier waarop die beperkingen worden beschreven, kan onbedoeld veel onthullen.

Een voorbeeld. “Werknemer kan niet functioneren in een prikkelrijke omgeving en heeft moeite met concentratie.” Dat klinkt neutraal. Maar een werkgever die een beetje nadenkt, concludeert: dit klinkt als een burn-out of depressie.

Of: “Werknemer kan niet reizen naar de werkplek vanwege medische beperkingen.” Een werkgever kan vermoeden: angststoornis.

De grens tussen functionele beperkingen en diagnostische informatie is soms dun. Een ervaren HR-medewerker kan uit de beperkingen vaak afleiden wat er aan de hand is.

Wat werkgevers in de praktijk weten

In de praktijk weten werkgevers vaak meer dan ze zouden mogen weten. Dat gebeurt op verschillende manieren:

De werknemer vertelt het zelf. Veel werknemers vertellen hun leidinggevende of HR wat ze hebben. Soms uit vertrouwen, soms onder druk, soms omdat ze denken dat het moet. Dat is je eigen keuze, maar weet dat je niet verplicht bent om het te delen.

De bedrijfsarts deelt te veel. In telefoongesprekken of informele contacten kan een bedrijfsarts meer delen dan mag. “Het is iets psychisch” of “het zal wel even duren” is al meer dan is toegestaan.

De werkgever vraagt door. Sommige werkgevers stellen vragen die niet mogen: “Wat heb je precies?” of “Gebruik je medicatie?” Als je werkgever dit vraagt, hoef je niet te antwoorden. En de bedrijfsarts hoort dit soort vragen niet te beantwoorden.

Het dossier is toegankelijker dan het zou moeten zijn. Bij sommige arbodiensten is de beveiliging van dossiers niet waterdicht. Meerdere mensen binnen de arbodienst kunnen erbij. Dat zou niet moeten, maar het komt voor.

Wat je kunt doen

Je hebt meer controle dan je denkt. Maar je moet die controle actief pakken.

Lees de probleemanalyse

Vraag altijd de probleemanalyse op voordat deze naar je werkgever gaat. Je hebt recht op inzage. Lees het document zorgvuldig. Staat er informatie in die je werkgever niet hoort te weten? Vraag de bedrijfsarts om het aan te passen.

Als de bedrijfsarts weigert, leg je bezwaar schriftelijk vast en overweeg een klacht bij de arbodienst.

Wees bewust van wat je deelt

Je bent niet verplicht om je werkgever te vertellen wat je hebt. “Ik ben ziek en de bedrijfsarts informeert je over mijn beperkingen” is een volledig antwoord. Je hoeft niet uit te leggen, je hoeft niet te rechtvaardigen, je hoeft niet te bewijzen.

Als je werkgever druk uitoefent om meer informatie te delen, is dat in strijd met de privacyregels. Leg dit vast en meld het eventueel bij de Autoriteit Persoonsgegevens.

Wees voorzichtig met e-mail

Bespreek medische details niet per e-mail met je werkgever. E-mails worden opgeslagen, doorgestuurd, en zijn onderdeel van het personeelsdossier. Als je iets medisch wilt bespreken, doe het dan met de bedrijfsarts, niet met HR.

Neem het gesprek op

Het gesprek met de bedrijfsarts is het moment waarop de informatie wordt verzameld die in je dossier komt. Wat je zegt, hoe de arts het interpreteert, en wat er uiteindelijk op papier komt — dat zijn drie verschillende dingen.

Met een opname heb je zekerheid. Je kunt controleren of de probleemanalyse overeenkomt met wat er daadwerkelijk is besproken. En als de bedrijfsarts meer deelt dan mag, heb je bewijs.

Met ChatSafe maak je snel een transcript van het gesprek. Je kunt zoeken op specifieke uitspraken: “Wat heb ik gezegd over mijn klachten?” of “Heeft de arts iets gezegd over wat de werkgever te horen krijgt?” Dat transcript is je controle-instrument. Niet uit wantrouwen, maar uit zelfbescherming — want je privacy is te belangrijk om aan het systeem over te laten.